Verzet tegen verplichte bijdrage kinderopvang

APRIL 2003 - MKB-Nederland is woedend over het voorstel van demissionair minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om de werkgeversbijdrage voor kinderopvang verplicht te stellen. Begin maart meldde de bewindsman in de media dat als het aan hem ligt, vanaf volgend jaar werkgevers een vaste bijdrage aan de kosten van kinderopvang moeten betalen. Hiervoor wil hij de nieuwe wet Basisvoorziening Kinderopvang drastisch wijzigen. Het motief: een financieel gat.
De kosten van kinderopvang zijn de laatste twee jaar flink gestegen, meer dan waar het kabinet rekening mee hield. De oorzaak ligt onder meer in de toegenomen vraag. In het oorspronkelijke wetsvoorstel, waarvan behandeling in de Tweede Kamer overigens al maanden op zich laat wachten, werd nog uitgegaan van een vrijwillige bijdrage van werkgevers van eenderde van de kosten. Maar De Geus vreest dat dit te onzeker is om de toekomstige financiering van de kinderopvang veilig te stellen.
MKB-Nederland heeft in een boze brief aan de minister laten weten ‘zich ernstig zorgen te maken’ over de plannen die nu voorliggen. In de brief wordt nog eens op een rij gezet wat het midden- en kleinbedrijf met kinderopvang wil, hoe dit bereikt kan worden en waar werkgevers in het mkb absoluut niet op zitten te wachten.
Kinderopvang is voor mkb-werkgevers een belangrijk instrument om een bijdrage te kunnen leveren aan de combinatie arbeid en zorg voor hun werknemers, het is een arbeidsmarktinstrument. Een financieringsmodel waarbij ouders, werkgevers en overheid de kosten verdelen, is hieraan inherent. De bijdrage van werkgevers komt echter al ruim voldoende tot uiting in het arbeidsvoorwaardenoverleg tussen werkgever en werknemer, en in veel gevallen op bedrijfsoverstijgend niveau in caoÂ’s. Dat vanwege de kleinschaligheid van veel ondernemingen een formele regeling ontbreekt, betekent geenszins dat werkgevers niet meebetalen. Kenmerkend is juist dat niet alles is geformaliseerd.
MKB-Nederland (en via haar de aangesloten branches) streeft voldoende CAO-afspraken én, indien opportuun, bedrijfsregelingen voor kinderopvang na. Daarbij geldt wel als uitgangspunt dat het mkb geen regelingen treft louter omwille van de regelingen, maar in individuele voorkomende situaties werkgever en werknemer afspraken maken over de vorm en hoogte van de bijdrage aan kinderopvang. De overheid moet daar echter de ruimte voor geven. Blijkt er extra financiering nodig te zijn, dan moeten alle partijen daaraan meebetalen, en niet eenzijdig werkgevers. Spoedige invoering van de Wet Basisvoorziening Kinderopvang, met een vrijwillige bijdrage, is hiervoor een goede garantie. Het is in deze economische tijden echter onverantwoord tekorten eenvoudigweg ‘weg te werken’ door ze af te wentelen op het bedrijfsleven. Of de plannen van minister De Geus doorgaan is nog onzeker. Volgens berichten in de media zou de ministerraad vooralsnog geen steun geven aan het voorstel.