Flexwet moet meer mogelijkheden bieden voor maatwerk

OKTOBER 2002 - In 1999 werd de Wet Flexibileit en Zekerheid van kracht, in de volksmond al gauw de Flexwet geheten. De werkgroep Flexibiliteit en Zekerheid van de Stichting van de Arbeid evalueert de wet. Voor Heidi van Haastert was dit aanleiding om de wensen van MKB-Nederland voor modernisering van de wet te formuleren.
De Flexwet biedt mogelijkheden voor werkgevers en werknemers om in CAO-verband afspraken te maken over flexibilisering van de arbeidsverhoudingen. De Flexwet geeft echter nog geen gelegenheid aan werkgevers en werknemers om maatwerk af te spreken op bedrijfsniveau, zoals bijvoorbeeld de Wet Arbeid en Zorg wel doet. Daarnaast hebben ondernemingen die niet onder een CAO vallen helemaal geen mogelijkheden voor flexibilisering. MKB-Nederland wil dat de Flexwet zodanig wordt aangepast dat de ondernemer de bevoegdheid krijgt om met zijn ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging afspraken te maken.
De Flexwet in zijn huidige vorm levert een aantal knelpunten op. Verschillende branches ervaren problemen omdat ze te maken hebben met flexibele werknemers die bewust afzien van een vast arbeidscontract. De Flexwet dwingt hen toch tot een vaste relatie.
Een ander probleem is dat ondernemers graag een tijdje de kat uit de boom willen kijken voordat ze een medewerker een vast contract aanbieden. Vaak trekken ze iemand aan via een uitzendbureau. Bevalt het van twee kanten, dan volgt een tijdelijk contract, eventueel gevolgd door een vaste baan. Voor hen komt de verplichting om een vast contract aan te bieden vaak te snel. Dit geldt vooral wanneer de ontwikkeling van de orderportefeuille onzeker is of wanneer de nieuwe werknemer langere tijd niet heeft gewerkt. Om onder de verplichting uit te komen kiest de werkgever dan voor een nieuwe uitzendkracht, die na een tijdje hetzelfde lot ondergaat. Terwijl, gegeven de tijd, er wellicht een langdurige arbeidsrelatie uit had kunnen komen.