Hugh Johnsons Wijngids 2012
JANUARI 2012 - Elk jaar weer helemaal compleet en up to date en daarom is de wijngids van Hugh Johnson elk jaar weer een begrip in de internationale wijnwereld. In deze 35e editie geeft hij actuele informatie over wijngebieden en –domeinen, beschrijft oogstjaren, druivenrassen, jaargangtabellen en wijn-spijscombinaties. Over de hele wereld kijken wijnliefhebbers uit naar zijn deskundige oordeel over honderden wijnen afkomstig uit alle regio's. Meer dan 6.000 wijnen en producenten uit de hele wereld komen aan bod, inclusief 200 favorieten van Hugh Johnson zelf. Dit jaar schenkt hij uitgebreide aandacht aan de vele wijnen uit Zuid-Frankrijk. Hugh Johnson is een van de beroemdste en bestverkopende wijnschrijvers van de wereld. Hij volgt nauwgezet alle ontwikkelingen op wijngebied.
Wat zegt hij zoal over de oogst van 2010 in de ‘nieuwe’ wereld? In Australië werd de droogte gevolgd door redelijk normale regenval, stuwmeren vulden zich weer en telers bekwamen van de schrik. De balans van de wijnen is goed: voldoende zuren en puur intens fruit. Ook het weer in Nieuw-Zeeland was goed en leverde goede wijnen op, maar wel meer dan het wilde. Overvloed is momenteel het probleem, en dalende prijzen: Nieuw-Zeeland zit volgens Johnson niet te wachten om, net als Australië, te moeten overgaan tot massale prijsverlagingen. Telers werd dringend geadviseerd om de opbrengst te beperken (de meesten deden dit ook), waardoor Marlboroughs dertigste sauvignon blanc-oogst er een werd van goede concentratie.
Argentinië meldt een koeler jaar dan gebruikelijk en (hoera!) iets lagere alcoholgehaltes in wijnen die het niet ontbreekt aan concentratie of smaak. En Chili, waar de aardbeving de belangrijkste gebeurtenis was, die zich net voor het geplande begin van de oogst voordeed, heeft desondanks wijnen met een prachtige balans weten te produceren. Het was een koel jaar en gebieden met een koel klimaat zoals Leyda, Limari en San Antonio hebben enkele werkelijk elegante wijnen geproduceerd. De oogst werd, tegenstrijdig genoeg, geholpen door een koude winter die het rijpingsproces vertraagde, wat producenten de broodnodige extra tijd gaf om hun beschadigde wijnbedrijven te herstellen voor ze met de druiven aan de gang moesten.
Ook het noordelijker gelegen Californië kreeg te maken met koel weer, waardoor jaargang 2010 een prima concentratie en behoorlijk wat elegantie vertoont; geen eenvoudig oogstjaar, en niet de stijl waar Californiërs echt warm voor lopen. De smaak ontwikkelde zich voor de suikers. Hetzelfde geldt voor Oregon, waar 2010 opnieuw een jaar is van elegantie en iets minder alcohol, plus mooie concentratie.
Hoe verging het Europa?
De fraaie oogst van 2009 kon bij lange na niet geëvenaard worden. en de eerste smaakproeven in Bordeaux suggereren volgens Johnson dat het daar een jaar wordt van cabernet en linkeroever, met enorm veel kracht en tannine. In de Bourgogne waren de opbrengsten laag en vanwege hagel in het zuidelijk gelegen Côte de Beaune op 12 september, gevolgd door koud, regenachtig weer, moest er snel geplukt worden om verdere rot te voorkomen. De algehele zuurgraad lijkt goed, net als de tannines in de rode wijnen. Het wordt waarschijnlijk echter geen goed jaar voor de wat eenvoudigere wijnen. In de Beaujolais, dat zijn wedergeboorte begon met 2009, lijkt 2010 een sneller rijpende, maar waardige opvolger van 2009. De Loire heeft prachtige zoete wijnen geproduceerd en zeer goede rode en droge witte wijnen, en de rhónewijnen beloven uitstekend te worden. De opbrengsten waren laag, maar zowel het noorden als het zuiden doen melding van soepele tannines, weelderig fruit en goede concentratie. De Elzas laat een vergelijkbaar beeld zien: dankzij een goede zuurgraad en lage opbrengsten konden de druiven rijpen dankzij een koele zomer, die werd gered door een warme septembermaand. In de Champagne lijkt het vooral een goed jaar voor chardonnay te zijn geweest; de pinots vielen ten prooi aan rot en het uitroepen van een vintagejaar zal afhangen van hoe veel goede pinot de afzonderlijke huizen nodig hebben of kunnen vinden.
En in Duitsland, met zijn ononderbroken periode van goede jaargangen, zegt niemand dat 2010 zich kan meten met 2009, maar de lage opbrengst (de kleinste oogst sinds 25 jaar) betekende prachtig rijpe druiven, vooral doordat oktober warm en zonnig was. In Oostenrijk was een geringe oogst vaak het gevolg van een enorme hoeveelheid regen en de rot die daarna optrad. Slimme wijnbouw en uitgebreide selectie in de wijnmakerijen was noodzakelijk. De wijnen zijn aantrekkelijk, maar waarschijnlijk niet geschikt om lang te bewaren. Bovendien zijn de druivenprijzen in zowel Oostenrijk als Duitsland gestegen. Zo heeft elk voordeel weer zijn nadeel.
‘Hugh Johnsons Wijngids 2012’ is uitgegeven als paperback. Het telt 430 pagina’s (13x21 cm) met klein letterformaat en zonder illustraties. Het kost in de winkel € 19,99. ISBN978 90 003 0152 2. Uitgeverij: Unieboek Spectrum (Houten/Antwerpen).
