Paddestoelen

DECEMBER 2005 - Veel eetbare paddenstoelen hebben `dubbelgangers' die giftig kunnen zijn. Dit gaat zelfs op voor de weidechampignon, de meest geconsumeerde eetbare paddenstoel. Beginnende plukkers moeten onder geen beding wilde paddenstoelen plukken om te eten, tenzij deze door een expert zijn gedetermineerd.
Sommige paddenstoelen kunnen niet zonder microscoop gedetermineerd worden, maar de meeste soorten in dit boek kunnen worden benoemd op basis van hun zichtbare kenmerken. Pluk de hele paddenstoel (gebruik bij voorkeur een mes) en leg hem in een mand. Kwetsbare soorten kunnen het beste in kleine doosjes worden gedaan. Maak aantekeningen over de vindplaats (‘groeit onder berk') en over enkele uiterlijke kenmerken die snel kunnen verdwijnen; zo kan een slijmerige substantie drogen.
De beschrijvingen in dit boek beslaan de kenmerken van het vruchtlichaam: de kleur (die binnen één soort kan variëren), de vorm (die vaak verandert naarmate het vruchtlichaam rijpt), de geur en de consistentie. Ook de kenmerken van de plaatjes (lamellen) zijn belangrijk, vooral de manier waarop ze aan de steel zitten. Dit is het best te zien wanneer de hoed doormidden wordt gesneden. Een verhoogd middengebied van de hoed heet umbo. Het is een kort stukje uit het uitgebreide algemene deel van dit boekwerkje.
‘Paddestoelen’ is een gemakkelijke gids, om na te slaan en te zoeken (onder meer via de kleurenfoto’s) tussen 250 verschillende soorten die worden behandeld. Maar zeker ook om zo in je zak te steken. Vanwege het handige miniformaat. Bij elke soort wordt aangegeven of de paddestoel in kwestie eetbaar is of giftig. Ook kan elk gevonden exemplaar met behulp van deze gids worden gedetermineerd. Bij elke soort worden bovendien de gegevens en eigenschappen van de meest courante vindplaatsen genoemd.
‘Paddestoelen’ is verschenen in de Mini Winklerprins serie en is ingenaaid gebonden uitgevoerd. Het telt 255 pagina’s (9x12,5 cm) en kost in de winkel € 7,95. ISBN 90 274 2233 8. Uitgeverij: Spectrum(Utrecht).