Franse krabbels

MAART 2004 - Hoeveel boeken zullen er niet zijn geschreven door en over mensen die op een dag besloten te vertrekken uit de geborgenheid van het in vele jaren opgebouwde, aangename, bestaan. Dat soort boeken, zo schrijft Jan Lagrouw, ' beslaat een flinke plank in mijn boekenkast en ze bestrijken een gebied tussen de Provence en Toscane. Maar het was niet om die avontuurlijke belevenissen van anderen, dat ook wij op een dag uit Nederland naar Frankrijk vertrokken. We kenden het van vakanties en we gingen graag naar dat land zonder verdere bijbedoelingen. We reisden er vele jaren rond, keken her en der en kenden mensen die daar woonden. Maar toch kwam het nooit in ons op om te blijven. Tot het moment dat we een paar dagen in de Gers bij vrienden logeerden. Ze hadden het aardig voor elkaar daar en de laatste rijkelijk besproeide avond moest er voor het afscheid wat in het gastenboek worden geschreven. 'Dat zal wel nooit voor ons zijn weggelegd', schreef ik. Zelden heb ik grotere onzin geschreven, want al heel snel daarna werden we voor het blok gezet: we konden er een huis kopen en we konden het ons, met ouderlijke steun, veroorloven. Daar gaat dit boek over', aldus auteur Jan Lagrouw. 'Over wat er toen met ons gebeurde, hoe dat voelde in zo'n oud Frans boerenhuis, waarvoor geen nieuwe generatie van de vorige eigenaars voor beschikbaar was.'.
Ook Willemijn Stuit en Jan Lagrouw konden de verleiding niet weerstaan. In het najaar van 2000 kochten zij een oude boerenwoning in Gascogne in Zuidwest Frankrijk. Een vakantiehuis dachten ze, iets om af en toe de drukte van het dagelijks bestaan te ontvluchten. Dat viel een beetje tegen, want ze moesten wel steeds ruim 1200 kilometer heen en dezelfde afstand terugrijden, voor af en toe een weekje vakantie ? soms twee. Na ruim een jaar hakten ze de knoop door: hun Hollandse huis werd verkocht en in de lente van 2002 vestigden zij zich definitief in het Gasconse land van zonnebloemen, meloenen en Armagnac. Jan ging van daaruit door met zijn culinaire schrijf? en advieswerk.
'Het begint natuurlijk al in België, dat Franse gevoel. Ineens hebben de huizen een andere kleur. De koeien hebben dikkere billen en veel boerderijen zijn ommuurd. Op de helft heet de bakker 'boulanger' en zo kom je naadloos Frankrijk binnen. Datje dat toch in de gaten hebt, komt omdat de auto's andere nummerborden hebben. Ik ben gek op Frankrijk. Dat dateert zo ongeveer vanaf mijn zestiende, toen ik in een Franse film voor boven de achttien Jeanne Moreau in onderjurk mocht aanschouwen, een gebeurtenis die, zoals u begrijpt, mijn leven ingrijpend veranderd heeft. Dat frivole, iets ondeugende vond ik tot mijn genoegen ook in de Franse keuken, temeer waar de onderjurken daarna toch niet meer hetzelfde effect hadden', zo schrijft hij.
De verhalen in dit boekje zijn gezellige observaties van dichtbij van een streek en de mensen die er wonen. Soms weemoedig, soms met humorvolle verbazing genoteerd, maar steeds met het besef, dat het een voorrecht is zo vriendelijk en zonder voorwaarden opgenomen te zijn in een kleine dorpsgemeenschap. Een smakelijke aanvulling vormen de aanwijzingen voor het bereiden van allerlei lekkere gerechten. Niet in receptvorm, want koken doe je volgens Jan Lagrouw met je gevoel, en met een vinger afwisselend in de pan en in je mond.
'Franse krabbels' is uitgevoerd als paperback (15x24 cm) en telt 160 pagina's. Het is geïllustreerd met foto's gemaakt door de auteur, waarvan een deel -jammer genoeg- in zwart-wit is afgedrukt en dat komt in een paperback papierkwaliteit niet echt mooi over. Het boek kost in de winkel € 17,50. ISBN 90 453 0235 7. Uitgeverij BZZTôH (Den Haag).