Duitse wijnen

OKTOBER 2003 - 'Nederlandstalige boeken over de Duitse wijnbouw zijn helaas zeldzaam. Het nieuwe boek van Rudolf Pierik is zodoende, na bijna 20 jaar, een opvolger van het standaardwerk 'De grote wijnen van Rijn en Moezel'. Het is echter jammer dat na bijna 20 jaar wachten op een plaatsvervanger van dit standaardwerk er een boek moet uitkomen dat uitblinkt door een oppervlakkige en twijfelachtige research. Slordig en met veel fouten. Natuurlijk is het ontzettend moedig van een uitgever dat er eindelijk weer eens een wijnboek uitkomt over Duitsland, waar de hele wijnhandel werkelijk behoefte aan heeft, maar dit is broddelwerk.' Dat stelt Albert de Jong, zelf auteur van vele artikelen over Duitse wijnen en inmiddels één van Nederlands beste kenners van Duitse wijnen, in een ingezonden brief aan SVB (Slijtersvakblad). We citeren voor deze bespreking uit de brief van deze expert.
'Na het beter doorlezen ervan kwamen er, naast het veel foutief geschreven wijngaardbenamingen, heel wat gebreken tevoorschijn. Zo zou volgens Pierik de Zeltinger Schwartzberg tot de beroemdste Moezel 'Einzellagen' (individuele wijngaarden) behoren. Onzin, want die wijngaard bestaat niet! Daarnaast wordt ook de Brauneberger Mandelgarten tot de top gerekend, wederom fout. Deze wijngaard is zeker geen top en wordt door de beroemde wijnbouwer Wilhelm Haag uitsluitend gebruikt als basis voor zijn QbA.gutsriesling. Een goede, doch eenvoudige, droge stijl riesling, die zonder wijngaardbenaming op de markt komt!
Over werkelijke topwijngaarden in de Moezelregio zoals; Brauneberger-Juffer-Sonnenuhr, Erdener Prâlat, Graacher Domprobst en Ürziger Würzgarten wordt in het boek niet gerept.
De bewering dat Saarwijnen zachter en voller zijn dan Moezelwijnen verwijs ik eveneens naar het rijk der fabelen. Wijnen uit de Saar behoren tot de meest slanke (riesling) wijnen die er maar te vinden zijn. Ze kunnen echter wel, in al hun slankheid, een enorme intensiteit en complexiteit etaleren.
De wijnregio Pfalz kent volgens Pierik de volgende twee topbedrijven in het kleine Forst; G. Mossbacher en Georg Mossbacher. Kwalitatief uitstekend gekozen, maar men stapt wel twee keer hetzelfde wijngoed binnen! Zeer slordig als er maar tien topwijnbouwers worden genoemd en zeker als men meent daaraan ook nog conclusies te moeten verbinden over de algemene kwaliteit binnen de regio. De enorme ontwikkeling die het zuiden van de Pfalz heeft doorgemaakt, met wijnen gemaakt van grauburgunder, weissburgunder, dornfelder, spâtburgunder en riesling druiven om er maar enkele te noemen, is aan dit boek helaas voorbijgegaan.
De Wein und Sekt Messe te Bad-Dürkheim is de jaarlijkse presentatie van wijnen die een Kammerpreismünze, in goud, zilver of brons hebben gewonnen en zeker niet een wijnfeest, zoals in het boek staat.
In Franken gaat de slordigheid verder, letterlijk staat er 'Met betrekking tot de bodems van het Frankenland onderscheidt men van jong naar oud: bodems op terrassen en dekzanden, bodems op gips en Lettenkeuper (Maindreieck) bodems op Muschelkalk (Maindreieck)! Twee keer hetzelfde 'Bereiche' (= deel van een regio) maar met een totaal verschillende bodem? De publicist is hier ontgaan dat hij bij de bovenste passage het bereich Mainviereck behandeld. Zo weet de schrijver ook te vermelden dat alleen de wijngoederen Juliusspital, Burgerspital zum Heiligen Geist en de Staatliche Hofkeller bezit hebben in de beroemde Würzburger Stein wijngaard hebben. Dan raad ik hem aan om eens bij het wijngoed Am Stein een glaasje wijn te gaan drinken!
Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de onverzorgdheid en slordigheid waarmee te werk is gegaan. Een ernstige tekortkoming is in mijn ogen echter, dat nergens de verschillen tussen bijvoorbeeld de rieslings uit de Moezel, Rheingau of Pfalz worden belicht. Ook het verschil tussen de wijngaarden onderling wordt niet belicht. Voor wie zich echt een beetje verdiept in de materie is dat zo moeilijk niet. Dat is toch geen hogere wiskunde of zo! Juist die onderlinge verschillen maakt Duitse wijnen tot één van de boeiendste, die er maar bestaat. Uit het nawoord blijkt o.a. dat ook het informatiebureau Duitse wijn heeft meegewerkt . Je kunt je afvragen of men het manuscript daar wel zorgvuldig heeft beoordeelt. Pierik houdt zich overigens aanbevolen voor opmerkingen en suggesties. Ik hoop dat zijn brievenbus groot genoeg is.'
'Duitse wijnen' kost in de winkel € 18,49. ISBN 90 215 3978 0, uitgeverij: de Culinaire Boekerij (Kosmos-Z&K), Utrecht.