Carnenère

Eind negentiende, begin twintigste eeuw werden de Europese wijngaarden herplant na de slachting die schimmelziekten als oïdium, druifluis en met name de phylloxera vastatrix hadden aangericht. Veel van de druivenrassen van toen zijn volledig uit de Europese wijngaarden verdwenen. Zo vind je tegenwoordig nauwelijks nog carmenère in Bordeaux. Jammer van de goede wijn die hij gaf, maar de gemiddelde opbrengst van carmenère was de helft van die van cabernet en dat zou uiteindelijk toch het einde van dit druivenras hebben betekend. In de Bordelais en andere landen waar deze druif was aangeplant.
De carmenère verdween. Maar hij bestaat nog wel degelijk. Bijvoorbeeld in Chili, waar de phylloxera nooit voet aan de grond heeft gekregen. Lange tijd werd de Chileense carmenère gemengd met het sap van andere druiven, maar de laatste jaren komen er ook monocépages carmenère op de markt. En met name als de wijn niet te lang op nieuwe eiken vaten is gerijpt, levert dat een lekker wijn op. Volgens de kenners Bordeauxachtig, maar wat landelijker van geur en veel rijper, ronder en voller van smaak. Maar niemand weet of die wijn ook echt smaakt als die bordeaux van vroeger.