Vendange verte

Het verwijderen van de bovenste trossen van de wijn, de zogeheten 'vendange verte' ofwel de 'groene pluk' is een activiteit in de wijngaard, die doorgaans (vanwege de kosten) alléén wordt toegepast voor de productie van betere kwaliteiten wijn, voordat in de zomer de véraison, het blauw kleuren van de druiven of het transparant worden van witte druiven die daarvoor nog ondoorzichtig groen waren, plaats vindt. Het wordt gedaan, om een hogere suikerconcentratie in de druiven te krijgen en dus per saldo krachtiger wijn met meer alcohol. Dat komt, omdat de wijnstok zijn bouwstoffen over minder trossen druiven hoeft te verdelen. Vooral in bepaalde delen van de Médoc, Napa, Coonawarra en Maipo (Chili) is deze 'groene oogst' een hype geworden. Er gaan echter stemmen op, die vraagtekens zetten bij deze snel aan populariteit winnende oenologische praktijk.
Overigens wordt de druivenstok ook in de winter gesnoeid om de groei van de scheuten in het voorjaar te stimuleren. Als er dan ook nog wordt gemest om de groei (en dus productie) te bevorderen lijkt een combinatie met een 'vendange verte' (productieremmend) in feite erg in tegenspraak met elkaar, bovendien kleven er volgens vinoloog Jan Rook ook risico's aan :'Door het uitvoeren van een vendange verte blijven vaak de weggesnoeide trossen druiven in de wijngaarden achter. Ze rotten weg op de grond en trekken wespen en andere dieren aan die ook een gevaar voor de schil van de nog hangende druiven vormen. Ook vormen de op de grond liggende druiven een voedingsbodem voor ziekten. De oplossing is het verwijderen van de gesnoeide trossen uit de wijngaarden. De betere wijnproducenten verwijderen de trossen uit de wijngaard , composteren ze en gebruiken ze later weer als bemesting. Deze methode is echter financieel vaak niet haalbaar. Het zou doelmatiger zijn als de producenten direct vanaf het begin de potentiële opbrengst per wijnstok door snoei zouden reguleren. Dus in plaats van twintig trossen per wijnstok bijvoorbeeld twaalf trossen laten ontstaan, in plaats van het later weer verwijderen van acht trossen. Op die manier gebruikt de wijnstok 100 procent van zijn energie. Sommige aanhangers van de vendange verte voeren aan, dat het gebrek aan lucht en zonlicht de trossen kunnen aantasten. Dit argument is weliswaar juist, maar als je kiest voor een snoeiwijze zoals in de vorm van Guyot (twee eenjarige scheuten horizontaal leiden langs ijzerdraden) of Gobelet ( naar buiten wijzende niet ondersteunende snoeivorm, waarbij naar buiten wijzende meerjarige zijtakken jonge scheuten dragen die naar boven groeien) dan is de toevoer van lucht en zonlicht ook gewaarborgd.' Het heeft er volgens velen dan ook alle schijn van, dat vendange verte een concentratiemiddel is dat een gebrek aan ware afkomst moet verhullen en meer een promotiemiddel is om tot uitdrukking te brengen dat men kwantiteit opoffert om kwaliteit te maken.